Na duizenden regressie sessies heb ik wel een duidelijk beeld gekregen over reïncarnatie en vorige levens. Enkele dingen die je dan ontdekt, maken het tot een zeer boeiend en tegelijkertijd complex iets. 

1. Een ziel die incarneert is een klein deel van de grotere energie, er blijft dus iets achter in de spirit, dat noemen we het hoger zelf. 

2. We incarneren niet in lineaire tijd, dus een overleden ziel kan ook dit jaar overlijden en incarneren in de middeleeuwen bijvoorbeeld. Ik heb mensen ontmoet die “uit de toekomst” kwamen. 

3. Je kan vanuit het hogere zelf meerdere incarnaties hebben tegelijkertijd en bij een hoog bewustzijn heb je connecties met deze andere incarnaties, dit noemen we multidimensionaal bewustzijn. 

4. Voor de ziel die verbonden is met de bron, bestaat geen tijd, alles is nu.

5. De ziel incarneert op aarde om zichzelf te kunnen ontdekken en ontplooien en daarmee lessen op te doen in afgescheidenheid en dualiteit.

6. Geen enkele ziel is in een incarnatie gedwongen, er is altijd sprake van de vrije wil. Het op zinvolle wijze toepassen van deze vrije wil is onderdeel van de lessen tijdens de incarnatie. 

Kortom, wanneer je met je hoofd concepten bedenkt, dan lijkt het onmogelijk dat er vorige levens bestaan. Als je door de ogen van de ziel kijkt, is incarneren iets moois en heiligs. 

Vraag:
“Hoe wist je dat deze persoon uit de toekomst kwam?”

Bij regressie sessies gaat iemand naar herinneringen uit het onderbewuste en daar ontdekte mijn cliënt, dat ze niet alleen uit de toekomst kwam, maar zelfs van een andere planeet. Ze sprak zelfs in een taal van die plek, dat noemen ze lichttaal. Dit alles ging gepaard met diepe emotionele ontlading en een gevoel van thuiskomen. Ontzettend mooi om te begeleiden. Maar je moet het zelf ervaren om het te kunnen bevatten, het hoofd snapt hier meestal niks van…